Het is aan de mens om te gaan ontdekken dat het contact met de zuivere bron in hem zelf zit, want als een mens zich naar binnen richt, zal het contact er zijn.

De zuivere bron is de oorsprong van al wat is. Zij ligt niet ín de wereld en ook niet bóven de wereld. Zij is dat waaruit alles voortkomt en waarin alles voortdurend bestaat. Aarde, mens, bewustzijn, materie, energie alles beweegt binnen dezelfde oorsprong. De zuivere bron kent geen voorkeur, geen oordeel, geen richting. Zij schept door te zijn.
Wat verschijnt, verschijnt door haar aanwezigheid.

De bron omvat het geheel: zichtbaar en onzichtbaar, gekend en ongekend, vorm en leegte. Alles wat vorm krijgt, doet dat door verdichting. Alles wat verdwijnt, keert terug in ontbinding. Maar de bron zelf verandert niet.
Zij draagt zowel ontstaan als vergaan zonder erdoor aangeraakt te worden.

Je ervaart de bron niet rechtstreeks zoals je een object ervaart. De bron laat zich kennen via stilte, helderheid, richting-

loos weten, als een staat waarin het onderscheid tussen waarnemer en waargenomene wegvalt.

De zuivere bron vraagt niets. Zij corrigeert niet. Zij straft niet.

In die zin is de bron onverbiddelijk en tegelijk volledig open. Zij verdraagt alles, maar bevestigt alleen wat waar is.

De weg naar de bron is geen reis door ruimte, maar een afname van ruis.
Wat wegvalt, was nooit de kern.
Wat overblijft, is dat wat altijd al aanwezig was.

De zuivere bron is het fundament waarop elk bestaan rust!